Over zelfdoding wordt nog steeds te weinig gepraat. We missen de woorden, of durven ze niet te gebruiken. Daarnaast hebben we het idee dat vragen iemand op ideeën brengt. Dat iemand met die gedachten "anders" is dan jij. En denken we dat er naar vragen iets is van de hulpverlening, niet van een buurman, een collega, een leerkracht, een vriend. Vooroordelen die niemand hardop zegt, maar die wel het verschil maken tussen wel of geen gesprek. Daar gaat onze campagne over.